phongphit.com : การสื่อสารคือการพัฒนา

www.phongphit.com

ตามบัตรประชาชนผมเป็นคนปีจอ แต่จริงๆ ผมเกิดปีกุน อายุตามบัตรจึงมากกว่าอายุจริง ๑ ปี มีบางคนบอกว่า ผมหน้าอ่อนกว่าวัย ก็ดีใจเล่นๆ ยังไงก็เป็นหนุ่มน้อย (ลง) อยู่แล้ว ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไป “ไม่มีใครลงไปในแม่น้ำสายเดียวได้สองครั้ง” เพราะน้ำไหลไปไม่กลับ

อยากเขียนเรื่องหมาในปีจอ ปีที่ ๑๑ ของนักษัตร ไม่ค่อยเข้าใจปีไทยปีจีนตามสุริยคติ เรื่องโหราศาสตร์ เรื่องปีชง (เพราะชงเป็นแต่กาแฟ) อยากเขียนอะไรเบาๆ ต้นปีจอ เผื่อปีนี้จะได้ไม่หนักเกินไป เห็นใครๆ บอกว่า “เริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่ง” อยากเริ่มต้นเบาๆ ครับ

ในหนังสือ “สอนลูกให้คิดเป็น” (พิมพ์ ๘ ครั้ง) ผมแนะนำให้ลูกอ่านหนังสือ ๑๐ เล่ม ดูหนัง ๑๐ เรื่อง เพราะผมก็คงเหมือนพ่อหลายๆ คนที่สอนลูกตรงๆ ไม่ได้ ต้องอาศัย “กุโศลบาย” ถ้าเป็นสนุ๊กเก้อก็ต้องใช้ “บ๋อย” เพื่อช่วยไปดันอีกลูกลงหลุม

หนึ่งในหนังสือที่ผมแนะนำให้ลูกอ่าน คือ “นิกกับพิม” ประพันธ์โดย “ว.ณ ประมวญมารค” นามปากกาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต

นิกกับพิมเป็นชื่อหมาสองตัว นิกเป็นหมาพันธุ์บอ๊กเซอร์ตัวใหญ่ ส่วนนิกเป็นหมาพันธุ์พูเดิ้ลตัวเล็ก สีดำ ขนหยิก เป็นเพศผู้ทั้งสองตัว เป็นพ่อสื่อให้เจ้าของรักกัน แรกพบกันที่เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

เมื่อนิกต้องมาอยู่เมืองไทยกับนาย ก็เขียนจดหมายไปถึงพิมที่ยังอยู่เมืองนอก เล่าให้พิมฟังว่า สังคมหมาในไทยเป็นอย่างไร นิกเล่าเรื่องในหมู่บ้านที่ชัยภูมิว่า ต้องทำศึกชิงนาง (แด่น) อยู่บ่อยๆ “ฉันต้องต่อสู้กับไอ้ตูบ ไอ้ตาล ไอ้โกร่ง ไอ้ขาเป๋ และหมาหน้าวัดทั้งหลายไม่ต่ำกว่า 7 จนไอ้ตูบมีหูห้อยไปข้างหนึ่ง ไอ้โกร๋งขากะเผลก ไอ้ขาเป๋ขนร่วงกราว อีกตัวหนึ่งเลือดไหลแหมะๆ ส่วนฉันหนังที่ใต้คอถูกกัดวิ่นไปเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไร อีกหน่อยมันก็คงเกิดใหม่”

Wednesday, 27 December 2017 08:23

คำนึงพินิจ ปี 2560

Published in ปรับฐานคิด Written by

สยามรัฐรายวัน 27 ธันวาคม 2560

ปี 2560 กำลังจะผ่านไปพร้อมกับเหตุการณ์สำคัญทั่วโลก ความขัดแย้ง ความรุนแรงที่ดูจะทวีขึ้นส่วนในประเทศ เกิดน้ำท่วมร้ายแรงอีกครั้งหนึ่ง  พระราชพิธีพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๙ และการวิ่งจากเบตงถึงแม่สายของตูน บอดี้สแลม

            เหตุการณ์ที่คู่ขนานกันไปตลอดปี คือ เรื่องการเมือง โรดแมปกลับไปสู่ “ประชาธิปไตย” และความพยายามในการปฏิรูป กับเรื่องเศรษฐกิจ ปัญหาปากท้องที่รุนแรงและดูเหมือนจะกระทบคนจนคนรากหญ้ามากที่สุด หนี้ครัวเรือนที่เพิ่มขึ้น หนี้นอกระบบที่กลับมา หมดปัญญาหาทางออกของคนจน

            ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ ในความสุขมีความทุกข์ ในความทุกข์มีความสุข แต่เป็นสองอย่างในเรื่องเดียวกัน เป็นคนละขั้วของความเป็นจริงเดียว บวกและลบ ที่ประจบกันทำให้เกิดกระแสไฟแห่งชีวิต

            พระราชพิธีพระบรมศพฯ และการวิ่งของตูน บอดี้สแลม เป็นสองเหตุการณ์ที่บ่งบอกว่า “ทุนทางสังคม” หรือสายใยที่ร้อยรัดผู้คนให้ผูกพันเป็นหนึ่งเดียวไม่ได้ขาดหาย ยังอยู่และพร้อมที่จะปรากฎออกมาเมื่อถึงเวลา หรือในสภาพการณ์เหมาะสม

            สิ่งที่ปรากฎไม่ใช่ “มวลชนบอด” แต่เป็น “พลังทางจิตวิญญาณ” ที่ผสานและแผ่ซ่านไปทั่ว เหมือนปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์

24 ธันวาคม 2560

โลกของพลเมือง*

โลกแห่งการแบ่งปัน

 

มองไปข้างหลังได้ แต่ไม่อาลัยอาวรณ์

มองไปข้างหน้าได้ แต่ไม่นั่งฝัน

อยู่กับปัจจุบันขณะ สติมา ปัญญาเกิด

อะไรจะเกิด ก็เป็นไปตามกรรม

ปล่อยวาง

ถึงวันที่สังขารนี้เสื่อมสลาย

ก็ให้ไปตามวิถีแห่งธรรม...

 

ปีที่ผ่านมา....

ขอบคุณสำหรับความรู้

ความรักและเมตตา

มิตรภาพและความอบอุ่น

ความช่วยเหลือเกื้อกูล

กำลังใจในยามอ่อนล้า

แรงบันดาลใจในยามท้อแท้

ขออโหสิกรรม สำหรับความผิดพลาด

บกพร่อง

การล่วงเกิน ไม่ว่าด้วยวิถีอันใด

ขอให้เราร่วมกันสืบสาน

จิตวิญญาณพลเมือง

พลเมือง คือ ผู้เจริญ

ที่มีความเป็นอารยะ

มีจิตอาสาเพื่อส่วนรวม

ทำอะไรเล็กๆ ง่ายๆ ด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่

 

น้ำล้านหยดรวมกันเป็นลำธาร

แสงเทียนแสนเล่ม ส่องทางสว่างไสว

ไปสู่สังคมศิวิไลซ์ ในยุคศรีอาริยะ

 

ขอให้อยู่เย็น เป็นสุข

ให้ห่างทุกข์ ห่างโศก

ช่วยให้โลกคลายร้อน เย็นลง        

ช่วยให้คนมีน้อย มีพอเพียง

ให้คนมีมาก มีสำนึก

แบ่งปันความสุข ให้คนอื่น

ให้ความสุขเขา ความสุขเราจะทวีคูณ

โลกจะเปลี่ยนเร็วแค่ไหน อย่างไร

โลกนี้จะน่าอยู่

ถ้าเป็นโลกแห่งการแบ่งปัน

เป็นธรรม พอเพียง

 

Merry Xmas และสวัสดีปีใหม่ครับ

เสรี พงศ์พิศ  

24 ธันวาคม 2560

 ---------------------------------------

*civis : ภาษาละตินแปลว่า พลเมือง  

civilization : อารยธรรม คือ การพัฒนา

ไปสู่การเป็นพลเมือง คือ ผู้เจริญ