Black Ribbon

phongphit.com : การสื่อสารคือการพัฒนา

ทางอีศาน ตุลาคม ๒๕๕๙

โลกนี้มีอะไรที่แปลกแต่จริงมากมาย หนึ่งในนั้น คือ ทุกวันมีคนเข้านอนพร้อมกับความหิวประมาณหนึ่งพันล้านคน แต่ก็มีคนที่เข้านอนพร้อมกับความอ้วนจำนวนพอๆ กัน

          โรคอ้วนจำกัดความว่า ดัชนีมวลกายสูงกว่า 25 (วีธีหาดัชนีมวลกาย คือ เอาความสูงคูณความสูงไปหารน้ำหนัก แต่โดยทั่วไปถือว่า ดัชนีระหว่าง 25-30 คือน้ำหนักเกิน ถ้ามากกว่า 30 ถือว่าเป็นโรคอ้วน) ใน 10 ประเทศที่น้ำหนักเกินและอ้วนที่สุดในโลกปรากฏว่า ประเทศในหมู่เกาะทะเลใต้ติด 7 อันดับแรก โดยมี 4 ประเทศ รวมถึงตองก้า คุ้กไอส์แลนด์ที่มีอัตราประชากรอ้วนสูงถึงกว่าร้อยละ 90 

อันดับ 8 คือประเทศคูเวต อันดับ 9 คือ สหรัฐอเมริกาซึ่งสูงถึงร้อยละ 74 ของประชากร นอกนั้นเป็นประเทศในตะวันออกกลางอย่าง เช่น ซาอุดี อาเรเบีย และประเทศพัฒนาแล้วอย่างออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และประเทศในยุโรป

ที่น่าเป็นห่วงคือประเทศกำลังพัฒนาที่อัตราโรคอ้วนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว 30 ปีที่ผ่านมา หลายประเทศอย่างจีนและแม็กซิโก มีอัตราเพิ่มขึ้นของคนน้ำหนักเกินและโรคอ้วนถึงสามเท่า

ประเทศไทยก็น่าเป็นห่วงพอๆ กัน แพทย์บอกว่า อีก 10 ปีข้างหน้า ถ้าคนไทยไม่เปลี่ยนพฤติกรรมการกินการอยู่ ก็จะเป็นโรคอ้วนไล่ตามอเมริกาและประเทศพัฒนาแล้วได้ทันอย่างแน่นอน เพราะทุกวันนี้ก็เลียนแบบเขาในแทบทุกเรื่องอยู่แล้ว

ทางอีศาน กันยายน 2559

เขียนบทความนี้ด้วยความระลึกถึง “สนั่น ชูสกุล” กัลยาณมิตรผู้จากไป คนใต้แต่หัวใจอีสาน รักสายลมแสงแดด ไม่ดูถูกคนจน ทำงานช่วยเหลือคนทุกข์คนยากตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

            ถ้าดูปีที่เขาเรียนที่คณะรัฐศาสตร์ ผมน่าจะเคยสอนเขา อย่างน้อยในวิชาอารยธรรมตะวันตก ในส่วนที่เกี่ยวกับปรัชญา เป็นวิชาพื้นฐานบังคับ ซึ่งนักศึกษา 2,000 คนจากทุกคณะจะต้องเรียนรวมกัน หลายปีที่รู้จักกัน เราไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ เขาอาจจำไม่ได้ เพราะอาจารย์หลายคนจากหลายคณะมาช่วยกันสอนวิชานี้ หรือเขาอาจจะไม่ได้เข้าห้องเรียนก็เป็นได้ เพราะนักศึกษาที่มีแนวคิดขบถ มีความเป็นตัวเองสูง มักโดดเรียน เอาเวลาไปทำกิจกรรมเสียมากกว่า

            สนั่นเป็นคนเขียนหนังสือดี รวมเรื่องสั้น “บริษัทไทยไม่จำกัด” เคยเข้าถึงรอบสุดท้ายเกือบได้รางวัลซีไรท์เมื่อปี 2551  ได้อ่านเรื่องสั้นของเขาเป็นประจำในมติชนสุดสัปดาห์ และที่รวมเล่มต่างๆ

            คนเขียนเรื่องสั้นได้ดี เป็นคนที่มองเห็นรายละเอียดของชีวิตและนำมาเสนอด้วยภาษาที่ประณีต ไม่ยืดเยื้อเยิ่นเย่อ ไม่ออกนอกเรื่องที่เขาตีวงให้แคบลงเพราะเป็นเรื่องสั้น เหมือนคนมีเวลาแสดงปาฐกถาเพียง 10 นาที ต้องพูดให้คมชัดลึกและกินใจในเวลาอันจำกัด เขาเขียนเรื่องสั้น ไม่ใช่นวนิยาย

สยามรัฐรายวัน 21 กันยายน 2559

มื่อวันที่ 4 กันยายน 2016 ศาสนจักรคาทอลิกได้ประกาศตั้ง “คุณแม่เทเรซาแห่งกัลกัตตา” เป็นนักบุญ ด้วยพิธีกรรมหน้ามหาวิหารเซ็นปิเตอร์ที่กรุงโรม โดยพระสันตะปาปาฟรันซิสเป็นประธาน มีการถ่ายทอดสดพิธีดังกล่าวไปทั่วโลก

          คุณแม่เทเรซาเป็นที่รู้จักทั่วโลกมานานกว่าครึ่งศตวรรษเพราะการทำงานกับคนจนโดยเฉพาะที่เมืองกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ท่านได้รับรางวัลมากมายจากทั่วโลก เช่น รางวัลแมกไซไซ (1962) รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (1979) และรางวัลอื่นๆ จากรัฐบาลและเอกชนนับไม่ถ้วน และจากการสำรวจของโพลอเมริกัน คุณแม่เทเรซาเป็นบุคคลที่ได้รับการยกย่องชื่นชมมากที่สุดในศตวรรษที่ 20

          คุณแม่เทเรซาเป็นแม่ชีคาทอลิกชาวอัลบาเนียผู้ก่อตั้งคณะนักบวชหญิง “มิชชันนารีแห่งเมตตา” (Missionaries of Charity)  ซึ่งเมื่อปี 2013 มีสมาชิกอยู่ 4,500 คน ทำงานอยู่ใน 133 ประเทศ ดูแลบ้านผู้ป่วยเอดส์ในขั้นสุดท้าย คนโรคเรื้อนและวัณโรค สถานพยาบาลและคลีนิกเคลื่อนที่ ให้การปรึกษาเด็กและครอบครัว ดูแลสถานเด็กกำพร้า โรงเรียนเด็กยากจนและงานอื่นๆ เกี่ยวกับคนจน

          งานของบรรดาแม่ชีเหล่านี้ไม่ได้อยู่แต่ในประเทศกำลังพัฒนาและยากจนเท่านั้น แต่ในยุโรปและสหรัฐอเมริกาก็มี แม้ว่าอาจเป็นรูปแบบอื่น